प्रिय फूल!

 प्रिय फूल

मेरो माया तिमिलाइ मेरो हेराइ तिमिलाइ मेरा यी आँखा तिमिलाइ यो पर-देशमा बसेर तिम्रो स्पर्श गर्न सक्दिन तर मेरा यी हत्केला मेरा यी औला तिमिलाइ मेरो मानसपटलको सबै शान्ति तिमिलाइ यो ओठ यो हासो, यो मुस्कान सबै सबै तिमिलाइ मेरो प्रिय फूल म जहाज चडेर समुन्द्र तरेर तिम्रो काखमा मेरो शिर राख्न नआउदा सम्म तिमी अरुको आखामा नवस्नु है तिमी ओइलाएर नझर्नु है प्रिय् फूल।

एकदिन

 एकदिन

कुनै कविता लेख्दा लेख्दै मैले अन्जानमै लेखेको थिए यो जिन्दगी एउटा सम्झौता हो। कस्तो सम्झौता? कस्तो जिन्दगी? म अनुत्तरित छु तर लेखेको थिए प्रेम पनि सम्झौता हो। मलाइ आकाशसङ र फूलहरुसङ गर्नु छ एउटा सम्झौता ए फूल, पन्छाइदिनु उसले हिडने बाटोका काडाहरु बिझ्याइदिनु उसका पाउमा फूलहरु! उसले चप्पल लगाउन जानेकी छैन ए आकाश नरुझाइदिनु उसलाइ छाता नबोकेको दिन उसले ओत बस्न जानेकी छैन ए मान्छे नछुनु मेरो कलिलो छोरीलाइ उसले मान्छे चिन्न जानेकी छैन।

एउटा

 लेखौ कि

सोचेको थिए एउटा कविता आज पनि र आउन बिर्सियो याद तिम्रो आज पनि तिम्रो याद बिना कविता, कविता रहदैन गीतहरुले भाव पाउदैन सुन्दर फूलहरुमा सुगन्ध आउदैन पुतलीले खुसुक्क गीत पनि गाउदैन तिम्रो याद बिना मलाइ आफ्नै याद आउदैन तिम्रो याद बिना!

कथा

 भन न

के हो तिम्रो कथा तिम्रो यात्रा यो जिन्दगीको यो प्रेमको कसरी निस्कियौ तिमी रावणको वाटिका बाट? काटिएका थिए हैन र तिम्रा पखेटाहरु हत्कडी पनि थियो क्यार हेर त अहिले उड्ने भएछौ फेरि नयाँ पखेटा पलाएछ्न पालुवा पलाए जस्तो मैले भनेको थिए तिमी दौडिने छौ फेरि समय दौडिए जसरी ओहो कस्तो खुसी लाग्यो आज तिमी आयौ मेरी आमा नै आए जसरी सायद मेरा पर्खाइका दिनहरु सकिएछन अब।

जङ्गली फूल

 ए

जंगली फूल मनपराउने मान्छे तिम्रै आगनमा फूलेको छ एउटा चमेली।कति भयो तिमिले पानी नहालेको गोडमेल नगरेको रेखदेख नगरेको हेरेक दिन तिमी भित्र बाहिर गर्दा बाहिर भित्र गर्दा कति पटक आँखा जुधेको छ कहिल्यै चमेलीको फूललाइ हेरेर तिमी मुसुक्क हासेका छौ? ए जंगली फूल मनपराउने मान्छे कस्तो बहुरुपी तिमी त तिम्रै आगनमा फूलेको छ एउटा चमेलीको फूल।

शुभकामना पुनु

 प्यारी पुनु

फेसबुक भरी छरिएका छन
तिम्रो मेहन्दीका फोटोहरु
तिम्रो खुसीका पलहरु
कुनै पल आफैले चुमेका ती हातरुमा
अरु कसैको नामको मेहन्दी लागेको हेरिरहदा
बहुत मन दुख्दो रहेछ।
म सोचिरछु
आखिर कस्तो हुनु पर्थ्यो म
के के कुरा नपुगेर हो म मा
यसरी टाढिएका छौ हामी।
यदि यो जिन्दगी सिनेमा भैदिए
फरक हुन सक्थ्यो कि परिस्थिति
हामी त बास्तबिकतामा बाचेको मान्छे
अब बदलिन सक्दैन हाम्रो भाग्य।
चियाघरको मटकामा लेखेको तिम्रो नामको
फुट्योकी माटोको भाडो
उस्तै गरि फुटेको छ भाग्य मेरो।

प्यारी पुनु
यो अन्तिम हो
आज देखि लेख्ने छैन
तिम्रो लागि कविता
किनकी तिम्रो भाग्य
अरु कसैसङ लेखिसकेको छ।
गाउने छैन तिमिलाइ मन पर्ने गीत
तिमिलाइ मन पर्ने आवाज अब फेरिसकेको छ।
जलाइदेउ है
हामीले साटेका उपहारहरु
यसै ठूलो जिम्मेवारीको भारी छ तिमिसङ
कसरी सकौले यादको भारी बोकेर
डोलि चडेर बिदाइ हुन तिमी
मेटाइदेउ हामीले साटेका यादहरु पनि
यो संसारमा सबै भन्दा गरुङ्गो याद त रहेछ।

पुनु यति कुरा याद गर ल!
भोलि
तिमी अन्मिएर बिदाइ हुँदै
कारको ढोका खोलेरे हेर्दा
तिम्रो छेउको अर्को सिटमा
दुलाहको भेषमा वसेको मान्छे म होइन है।
तिमी दिन भरको कामले
थकित भएर साझ घर फर्किदा
तिम्रो निधाए चुमेर,
खुट्टामा तेल लगाइदिन्छु भन्ने मान्छे म होइन है।
तिम्रो खुसीमा हासिदिने
तिम्रो दुखमा सम्हाली दिने मान्छे म होइन है।
ए अल्छी कति सुतेको उठन अब त
भन्दै तिमिले कराउने मान्छे म होइन है
तिमिलाइ पिजडा देखि मुक्त पारेर
यो समाजको घेरा चिर्दै
खुल्ला आकाशमा उड्न सिकाउने मान्छे
म होइन है।

तिम्रो मेहन्दिको रङ
तिम्रो सिन्दुरको रङ
कहिल्यै नमेटियोस
मलाइ अर्को जूनीमा पनि
तिम्रो हुन मन छैन
तिमिलाइ वैबाहिक जिबनको
शुभकामना पुनु।
🍁🍁

सपना

 एउटा फूल फुलेको छ

अग्लो पर्खाल भित्रको

फराकिलो घरको

फराकिलो बगैंचामा

एक झल्को 

हेर्न मात्र भए पनि

बनाउनु छ

एउटा धरहरा 

त्यो पर्खाल भन्दा अग्लो

 दुख्योकि मन तिम्रो मेरो कुराले

सोच्यौ होला रस चुसेर गयो भमराले

यो होइन हाम्रो शहर हिड फर्केर जाँउ

मलाई कुरेर बसेको छ दशैले जमराले!

अन्तिम जूनी

 यसो आँखा झिम्कयाउदा 

बिति जान्छ एक युग

यसो टोलाएर बस्दा

बगि जान्छ एक नदि

सूर्यको प्रचण्ड रापमा

सुकि जान्छ समुन्द्र

एउटा शासकको एक कालमा

रित्तो हुन्छन आमाका कोखहरु

ए फर्केर आउने मान्छे

यो उमेर नसकिदै आउनु है

मैले बुझेको छु

यहि अन्तिम जूनी हो हाम्रो!

हात

 तिम्रो हातमा

मेहन्दी लगाइ दिन मन थियो

डिजाइन नै मन परेन भन्ने हौ कि?

हरियो चुरा दिन मन थियो

हतकडी लगाइ दियो भन्ने हौ कि?

हरियौ साडी उपहार दिन मन थियो

कस्तो पुरुषप्रधान सोच तिम्रो, भन्ने हौ कि?

उपहार के के दिने हो?

सोच्नै अप्ठेरो, खोज्नै अप्ठेरो रोज्नै अप्ठ्यारो

आजकल उपहारको पनि अनेक अर्थ लाग्दो रहेछ

मैले त माया गरेर

आफ्नै सम्झेर, दिएको हु यो प्रेम तिमीलाइ