तिमि

मेरा दुखहरुको
घटाउ गरिदिने मान्छे।
मेरा खुसिहरुको
गुणान गरिदिने मान्छे।
मेरो हासोहरुमा
हासो थपिदिने मान्छे।
मेरो आशुहरुको
भाग लगाइदिने मान्छे।
मैले खाए नखाएको
टिपोट गरिदिने मान्छे।
मेरो सन्चो बिसन्चोको
रिपोर्ट हेरिदिने मान्छे।
मेरा उतार चडावहरुमा
सङै उभिदिने मान्छे।
मेरो हर्षहरुमा
हर्षित भैदिने मान्छे।
मेरो दशैको टीका जमरा तिमी।
मेरो तिहारको मखमली माला तिमी।
मेरो भबिष्यको बर्तमान तिमी।
एक तिमी र मात्र तिमी।💕

मन

मन अल्झिन 

महाजाल नै चाहिदैन सधै।

कैले काहि, 

बल्छी मै पनि अल्झिन्छ यो मन। 

कसैको एक मुस्कानमा 

कसैको एक हेराइमा 

कसैको एक बोलिमा मात्र 

बर्षौ सम्हालेर राखेको यो मन

अल्झिदिन्छ बस अल्झिदिन्छ।

तिता मिठा कुरा

उन ताका ऊ मेरि सबै भन्दा ठूलि क्रस थिइ।
मेरो सासमा सास मिलाइदिने। मेरो आशमा आश मिलाइदिने। बर्खा सिंह र मोस्ट्ली सेन उति खास थिएनन उ बेला जति ऊ थिइ।
एक तरिकाले सोच्ने हो भने - ऊ मेरो घरै छेउमा फूल्ने साझी फूल जस्तै थिइ। अध्यारोमा फूल्ने। उज्यालोमा हराउने।
सायद पारिजातको फूल पो हुदि हो। मैले चिन्न नसकेको पो हुला कि¿
जुन फूल भए पनि उसको सुगन्धले मेरो मनै रोमान्चित पारिदिन्थ्यो।
हामी कुनै रोम्यान्टिल वेस सिरिजका कपल जस्तै थियौ।
स्वतन्त्र, उन्मुग्द, बेफिकर खोइ यस्तै यस्तै।

कहिले केटाकेटी जस्तै थिइ ऊ - जिद्दि। उसका हरेक भनेका कुरा मान्नु पर्ने। उसका चाहनाहरु पूरा हुनै पर्ने।
कहिले परिपक्क थिइ ऊ- समझदार।
मलाइ अङालोमा बाधेर फकाउदै भन्थी ' म छु नि लाटा, किन टेन्सन लिन्छौ'?

उसका हरेक हर्कतहरुको बानी परेको थियो। जस्तो कि एउटै छाता ओडेर हिड्नु। साझ खाना खाए पछि एक राउन्ड गफ गर्दौ हिड्नु। खाना/ खाजा खान सङै जानू। खाना थप्न परेमा एक जनाले ल्याएर आउनु।
एक अर्काले थाहा नपाउने गरि क्यान्डिड फोटो खिच्दिनु।
यस्तै यस्तै कति धेरै। ऐले सम्झन फिटिक्क पनि मन छैन।

साथिको एउटा बानि फरक थियो। उसलाइ अलि राम्रो केटा जो देख्यो उसलाई 'क्रस' वनाइ हाल्ने।
मलाइ आएर बयान गर्थी उसको, यो केटा त कति राम्रो, क्या जेन्टल मेन, यसको हासो यति मीठो, यस्को यो यस्तो, यो उस्तो आदि आदि। यस्तै यस्तै।
म त्यो पनि सम्झन फिटिक्क मन छैन।

यसरी नै हो समय बितेको। हाम्रो हासोहरु झन बढ्न थाले। हाम्रो साथ झनै नजिकिन थाल्यो। एउटा वा दुइटा पोज दिएर उसलाइ कहिल्य सन्तुष्टि मिल्थेन।
उसको फोटोहरुले उता मेरो फोनको ग्यालरी भरिन थाल्यो। उसका यादहरु यता मेरो मस्तिष्क भरिन थाल्यो। कति बिचित्र है, अचेल मान्छेको मन र फोनको ग्यालरि उस्तै उस्तै लाग्ने के।

गाउँ घरमा चिनीलाइ सार्है महङ्गो पर्ने त्यसैले उता हुदा चिया भन्दा बेसि दूध नै खाइन्थ्यो।
आजकल बिस्तारै दुइटा कुराको लत लागेको थियो - उ सङको चिया र उसको।
बिहान, दिउँसो र साझ हाम्रो चिया पिउने नियम जस्तो थियो। कैले काहीँ चिया पिउन कै लागि कलास बङ समेत गर्थ्यौ।
धन्यवाद! चिया तिमिले साथ छोडेका छैनौ।

खोइ कुन चै गीतकारले एउटा गीत लेखेका छ्न
'थाहै नपाइ कस्तो कस्तो माया बसेछ, धुदा पनि जादै नजाने'
हो मलाइ पनि ठ्याक्कै यस्तै भएको थियो। गीतमा भने जस्तै।
हो,माया वसेको थियो उसङ। गाढा वाला माया। न आँसु न पानीले पखाल्न सकिने वाला माया। एकतर्फी माया।
तर सारुख खानले ' ए दिल हे मुस्किल' मा भनेको जस्तो मोस्ट ब्युटिफूल फिलिङ्स इन द वोल्ड भएन त्यो माया।
फिल्म र फिल्म बाहिरको मायामा केही त फरक हुदो रहेछ।

धेरै कोसिस गरे! एकदम धेरै! शब्दले नबोक्न सक्ने कोशिस।
मलाइ भन्नू थियो कि कति धेरै प्रेम गरेको छु उसलाइ।
तर भन्न सकिन! केहि बाधकहरु आए। केही बाध्यताहरु थिए।
कोसिस नगरेको होइन तर त्यसरि भन्न सकिन जसरी मैले फिल गरेको थिए। जसरि उसलाइ प्रेम गरेको थिए।
भ्यालेनटाइनको अघिल्लो दिन हिम्मत जुराएर उसलाइ म्यासेज गरे, मात्र यति लेखेको थिए ' I don't know how but I'm in love with you'
धेरै बेर पछि मेरो म्यासेजमा उसको seen देखे।
रिप्लाइ आएन।

अर्को दिन 'द इन्डिङ प्वाइन्ट क्याफे' मा उसलाइ हाम्रै क्लासको एउटा अर्को केटासङ मस्किदै कफि खाइरहेको देखे।
साझ फेसबुकमा उसको स्टेट देखे 'गट माइ भ्यालेन्टाइन'
मेरो म्यासेजको तल लेखिएको थियो' यु क्यान्नट रिप्लाइ टु दिस कन्भर्सेसन।'

बिर्सनु!!

धेरै समय भएछ। केही नलेखेको वा भनौ लेख्न मन नलागेको कि त लेख्न बिर्सिएको मलाइ थाहा छैन।
बिर्सनु पनि एउटा कला हो। अस्ट्रेलिया गएको साथिले नेपाल बिर्से जस्तो।
बिर्सनु पनि एउटा कला हो।
जिन्दगीमा धेरै कुरा विर्सन सकिन्छ, जस्तो कि कसैको जन्मदिन, झरेको एउटा फूल, परिक्षामा आएको कम वा बढी नम्बर, आफुलाइ मन परेका मान्छेहरु, आफुलाइ मन नपरेका मान्छेहरु।
बिर्सन नसकिने के नै पो छ र यहाँ ? तै पनि तिमिले कसरी बिर्सन सक्छौ मलाइ? भनेर सोध्दा, सास अटकिन्छ एक पल्ट।
सास अटकिनु पनि विर्सनु न हो।
नदिको धारले बगर काटेर बिर्सी जानू।
तिमिले पनि मन चोरेर फिर्ता गर्न बिर्सिजानु।
यी दुबै उस्तै कुरा हुन।

अघि पनि भने बिर्सनु पनि एक कला हो।
आउनुस हामी एक अर्कालाइ बिर्सन अभ्यास गरौ।
जय! बिर्सवाद✊✊

जानै मन थिएन!

जानै मन थिएन।
अह! छुट्टिन मनै थिएन।
तिम्रो न्यानो अङालोको स्पर्शबाट
मलाइ निस्कनै मन थिएन।

तिम्रो हात माथि हात राखेर
घन्टौ मायाका कुरा गर्नु थियो।
छातिमा टाउको अड्याएर
तिम्रो धड्कनको आवाज सुन्दै
सुनाउन मन थियो
प्रेमका अमर गीतहरु।

लजाउदै चिम्म गरेका तिम्रा आखामा
सुस्तरी चुम्बन गर्दै
देखाउनु थियो हाम्रो सुन्दर भबिष्यको सपना।

तिमिले
अब त जाउ न भन्दा।
मलाइ छुट्टिनै मन थिएन।
तिम्रो न्यानो अङालोको स्पर्शबाट।

ऊ!!!!

मलाइ थाहा छ।
उ मेरो सबै थोक छ।
मेरो हासोमा हासो थपिदिने मान्छे।
मेरो दुखमा सम्हाली दिने मान्छे।

मेरा आँसु पुछी दिने मान्छे।
मेरो जीवन रङाइदिने मान्छे।

तर कैले काहीँ भयानक डर लाग्छ उसलाइ देखेर पनि
किनकी मलाइ थाहा छ।

उ मेरो सब थोक हो।
तर त्यही एकथोक होइन जुन मैले होस भनेर चाहेको थिए।

कैले काहीँ मन चसक्क पार्न।
जहिले 'तँ ' भनेर बोल्ने मान्छे
'के छ त तिम्रो खबर' भनेर सोध्छे।

मानौ, सधै आएर अङालोमा बाधिने मान्छेले टाढैबाट नमस्ते गरे जस्तो।
           - कृष्णप्रसाद अर्याल

एक्स!

माइ डे मा कैले काहीँ आफनै फोटो अपलोड गर्छु।
कपाल झरेर आधाउधि जस्तो भएको छ।
झट्ट हेर्दा आफ्नै ज्यानको टाउकोमा फर्सि हालेको जस्तो देखिन्छ।आफ्नो फोटो हेर्दा 'हाहा'रियाक्ट गरु गरु हुन्छ।😂😂

उसले कैले काहीँ तिनै फोटोमा 'लब' रियाक्ट गर्छे। क्या अच्चम लाग्छ भने नि, बिस्वास नलागेर फेरि एक पटक रिचेक गर्छु। म्यासेन्जरमा रातो दिल देख्छु, लाग्छ उसले इमोजी होइन धडकदै गरेको आफ्नै दिल झिकेर म्यासेन्जरमा पठाएकि हो।

सधै भन्ने गर्थी तिम्रो मनलाई माया गरेकि हु। रुपलाई होइन।
मलाइ पनि होकि होकि झै लाग्छ। फेरि सोच्छु मैले पनि दुनियाको फोटोमा दिल टास्दै त हिड्छु नि।
ह्या! होइन होला।
उसको प्रोफाइल खोल्छु। प्रोफाइलमा उसको र उसको डाक्टर श्रीमानको फोटो छ। सिउदो रातै हुने गरि सिन्धुरले रङाएको फोटो। मलाइ रातो रङ्ग देखि नफरत हुन थाल्छ।
फेरि उसको त्यही आवाज गुन्जिन मनमा, मैले तिम्रो मन हेरेर प्रेम गरेकी हु। रुप होइन।
                        इति!!!

मिलन चोक!

If you truly Love someone Distance, Age, height, cast, Money doesn't matter.

कुनै समय कुनै धनी या त कुनै काल्पनिक मान्छेले कुनै फिल्मका लागि कि त आफ्नो पुस्तक हिट बनाउन लेखेको डायलग होला पक्कै यो।
किनकी कालान्तरमा मिलन चोकमा टिकिरहन सक्ने को छ र यहाँ?

नारानिको सिरेटोले टुच्च छोएर जान्छ। ठिक उसै गरि जसरि हरेक भेटमा प्रेमिकाले आफ्नो ओठ्ले प्रेमिको निधार छोएर जान्छे। नारानी कुनै प्रेमिका भन्दा कम कहाँ छे र?

एउटा पातलो सुइटर छ, जस्ले हाड छाला छेक्छ।
यहाँ मायामा मान्छेले माया मात्र कहाँ देख्छ?

हिजो रात पनि सुत्न सकिन। निद्रा नलागेर हो वा निदाउन नचाहेर हो। मलाइ थाहा छैन।
धन्न केही कुरा त छ्न जो मेरो चाहना अनुरुप भैदिन्छ्न। अनिद्रा धन्यवाद छ तिमिलाइ।
चार महिना पछि हिजो उसको फेसबुकले रात भरि ग्रीन सिगनल देखाइ रहयो।
मनमा आशाका बिरुवाहरु बर्षातको हरियो दुबो जस्तै गरि मौलाउन लागे।
यस्तो लाग्यो कि हामी पुराना कुराहरु सबै भुलेर फेरि नया सुरुवात गर्ने छौ।
हाम्रो जिन्दगीको! हाम्रो प्रेमको सुरुवात।
म फेरि उसैगरी 'ए जुनकीरी भनेर बोलाउने छु' उसलाइ।
ऊ रिसाको इमोजी पठाउदै भन्ने छ - अ!भन! मुर्दार।
हामी फेरि ससाना झगडामा प्रेम खोज्ने छौ। स-सना पलहरुमा जिन्दगी जिउने छौ।
रातहरु छोटा हुने छन। फेरि यो मोबाइलसङ प्रेम हुनेछ मलाइ। आजकलको जस्तो रिसाएर बेला बेला फोनलाइ यता उता मिल्काउने छैन।
माया गरेर मुसार्दै राख्ने छु फोनलाइ मेरो छातिको बायाँ खल्तिमा।
मनमा फेरि नया उर्जा आयो। फेरि नया आशा पलायो।
तर मलाइ थाहा छ यो सब मेरो मिथ्याको काल्पना मात्र हो।
तर लाग्यो कल्पनामा बाच्नुको पनि आफ्नै मज्जा हुने रहेछ यार............
सत्य त यो हो कि कालान्तरमा मिलन चोकमा टिकिरहेने त को छ र यहाँ?
सबलाइ आफ्नै घर फर्किन हतार भएको छ।

मेरो बिर्सने बानी छ!

मेरो बिर्सने बानी छ।
जस्तो कि कसैका जन्मदिनहरु
कसैका एनिभर्स डे हरु
कसैका शुभ नामहरु
मेरो बिर्सने बानी छ।

कसैलाइ सम्झनु होस
वा कसैलाइ कल ब्याक गर्नु होस
म्यासेजको रिप्लाइ गर्नु होस
मेरो बिर्सने बानी छ।

तर
सक्दिन बिर्सन ती मान्छेहरुलाइ
जसलाइ बिर्सनै पर्ने छ।
यादहरु बाट, जिन्दगी बाट।

औलाहरु!

पहिलो भेटमा
हतारिदै हात मिलाउन आउने औलाहरु।
बिदाइमा हल्लिने औलाहरु
तिम्रो म्यासेजको रिप्लाइ दिन हतारिने औलाहरु।
यी हरेक औलाको आफ्नै कथा छ।

गितारको तारमा
सुलुत्त दौडिने औलाहरु
बासुरिको प्वाललाई
खोल्दै बन्द गर्ने औलाहरु
तिम्रा सुन्दर कोमल औलाहरु
मेरा कुरुप काठे औलाहरु

पृयसिको बदनमा दौडिने औलाहरु
मायालु अङालोमा बाधिने औलाहरु
एउटै बाटो हिड्दा ठोकिन आउने औलाहरु
तिम्रो केशमा अल्झिने मेरा औलाहरु

सुनको औँठी बोकेका तिम्रा औलाहरु
अदुश्य औँठी लगाएका मेरा औलाहरु
ढुङ्गा र ढोकाको कुनामा ठोकिने औलाहरु

मलाइ यी सबै औला मन पर्छ्न, सिवाय
अर्कौको लगनको औँठी बोकेका तिम्रा औलाहरु।